یادداشتی درباره فیلم " شنهای سرخ"

بار دیگر شاهد یکی دیگر از فیلمهایی هستیم که هدفی جز اهانت به مسلمین و نسبت دادن شیاطین به اسلام ندارد. فیلم "شنهای سرخ" ساخته " آلک ترنر"  در پی ارایه یک " تریلر"  متفاوت است . گروه سازنده به مدد لوکیشنی پرت و غریب در افغانستانی که تا به حال دیده نشده  و درگیری مشتی سرباز آمریکایی رها شده  با یکدیگر ، سعی دارند  تماشاگر را تا آخر فیلم به دنبال خود بکشانند. گرچه موضوعاتی از این قبیل، در قالب های گوناگون قبلا عرضه شده است لیکن آنچه حائز اهمیت است درونمایه فیلمهایی اینچنینی است که قصد دارند صور مختلفی از شیاطین را به دیگر ادیان نسبت دهند و در اینباره نیز تا حدودی در چند ساله اخیر موفق بوده اند. اینکه تنها دین آسمانی همان مسیحیت است و دیگر ادیان نظیر اسلام و یا یهود و یا ادیان شرقی دیگر منبع غیر قابل تصوری از شیاطین بالقوه هستند که می توانند حیات آدمها را تهدید کنند  پروژه جدید هالیوود است.

33 کتاب سینمایی

 

اینهم اسامی کتابهای سینمایی که فکر کنم به درد دوستداران سینما بخورد:

‌ فهرست 33 کتاب سینمایی که در داوری سالانه خانه سینما حضور دارند 

به نقل از سایت سینمای ما:

دومین جشن کتاب سال سینمای ایران با حضور 33 اثر از نویسندگان و مولفان سینمایی در بخش مسابقه برگزار می شود.

عناوین این کتاب‌ها عبارتند از "گرافیک سینما" مولف: مهدی صادقی، ناشر: میردشتی، "انیمیشن، مستند، شیوه بیانی تازه" مولف: رخساره قائم مقامی، ناشر: ماتیکان، "محمد رسول الله و مبارزان مسلمان بر پرده

از جشنواره کودک چه خبر؟

از جشنواره کودک چه خبر؟

شاید در این برهه از زمان موقع این حرفها نباشد. یعنی هنوز بیست روز از فروردین نگذشته کسی نگران فرصت سوزی است؟ در این جور مواقع میگویند بگذارید زمانش برسد تا بعد. البته سال پیش در چنین موقعیتی به یاد داریم که حداقل مقررات جشنواره کودک در بوق و کرنا به استماع حضرات هنرمند و فیلمساز و فیلم باز و فیلم انداز و...رسیده بود و اهل فن به خوبی می دانستند که چگونه کارشان را کلید بزنند که درست یک شب مانده به شروع جشنواره با هزاردردسر فیلمشان را به بخش مسابقه جشنواره برسانند . حتی خیلی ها دقیقا می دانستند که چگونه فیلمنامه فیلمشان را بنویسند که برای راهیابی به بخش مسابقه بهانه لابراتوار و عدم امکانات و لابی های پشت پرده و ... را ارایه کنند!

درخواست کمک

من اخیرا برای ورود به بلاگفا دچار دردسر شده ام تا حدی که تصمیم گرفتم وبلاگ دیگه ای در سرویس دیگه ای بسازم. امیدوارم کسی بتونه به من بگه این بلاگفا چرا اینقدر دیربالا میاد و برای ورود باید توی گوگل سرچ بدم و تازه وقتی صفحه اش رو پیدا میکنم باید از بخش راهنما وارد صفحه اصلی بشم؟؟؟؟

بزودی آدرس جدیدمو براتون میگذارم.اینم از دردسرهای سال نوئه! در ضمن هرکی راهشو بلده برام ایمیل کنه چون معلوم نیست بتونم دوباره با بلاگفا ارتباط برقرار کنم!!!

تولدم مبارک

امروز روز تولد من است.

و البته روز تولد برادر دوقلویم که الان نزدیک به ده سالی هست که او را ندیده ام.

تولدت مبارک فرزین.

اما این مطلب نه برای تبریک به خودم است نه برادرم.برای شکر است.شکر خداوندگاری که در چنین روزی که از سال 16 روز گذشته، همه بی پول هستند و نمی توانند برای ما هدیه ای بخرند و نیز در ابتدای بهاری که همه منتظرش بوده اند، من و برادرم را به دنیا آورد. پیشترها فکر می کردم دنیا جای مزخرفی است اما اینک بخاطر به دنیا آمدنم از خداوند مهربانم ممنونم.می دانم که هنوز دنیا جای مزخرفی است اما خدا خواست که من خودم را پیدا کنم. زندگیم را در دست بگیرم. همسری فرشته خصال و فرزند باهوشی داشته باشم. اینها همه از لطف آن دلبر ازلی است. به هرحال تولدم به دلیل آنکه خداوند خواسته که بیایم مبارک باشد. شاید روزی هم که بخواهد بروم...آن روز هم تولدی دیگری است که قطعا آنهم برای من حداقل... حتما مبارک خواهد بود.

سال نو

می دانی که می ماند. آنقدر درست و بجا میآید که متوجه اش نمیشوی.آنقدر دقیق است که از این دقتش حرص میخوری. می دانی که می آید اما سرت شلوغ میشود و متوجه نمیشوی خیلی وقت است که آمده و منتظر توست.تو دربدر دنبال جور کردن  پول خرید عید و رخت و لباس و قرض و قسط و گرفتاری هستی....انگار در خوابی ترسناک بسر میبری و بیدار نمیشوی اما او ایستاده است. محکم و پا برجا.جوانه های سبز دارد و گلبرگهای رنگارنگ. حتی از دیدن ماهی قرمزهایی که در تنگهای کوچک و بزرگ می فروشند هم متوجه نمیشوی که آمده ، فقط نگران این هستی که چند می فروشند و چندتا باید بخری و کی میمیرد و کجا باید سر به نیستش کنی. او هست مثل هرسال. جوانتر که بودی حس میکردی با آمدنش جوان میشوی و حالا که داری پا به سن میگذاری می دانی که به گرد پایش هم نمی رسی. چقدر می آید و می رود و تو نخواهی بود.مثل همه کسانی که چند سال پیش پای سفره هفت سین با دستهای چروکیده شان به ما عیدی می داده اند و امروز نیستند. میآید با صدای پرندگانش ، با چک چک آب شدن برفهای کوهستانش، با سبز شدن خط لبهای افق ، با پریشانی گیسوان بیدهایش در باد. بهار آمده...باورش کنیم و از خدا بخواهیم  این بهار و بعد از آن را برای ملت ما ، خانواده ما، دوستان و وابستگان ما و بیشتر از همه برای خود ما ، سلامتی ، نشاط، گره گشایی از جمیع مشکلات و مهمتر از همه عاقبت بخیری بیاورد. آمین یا رب العالمین

سال نو مبارک.

قاطی نامه

 

قاطی نامه

به قاعده یک سوم از ماه مانده ایم بی حال و حس که فرموده بودیم حالی برایمان از فرنگ بیاورند. نیاوردند. شنیده بودیم سنه جدید که تحویلش میکنیم ، سنه نو باشد از آن رو که پول مفت به ما میدهند.ندادند. گفتیم یک چند خدمت نغاتیو کنیم بی قاعده،کمی خودمان باشیم و فیلمنامه کتابت کنیم و بفروشیم و قرانی چند برای زن و فرزند ابتیاع کنیم.نشد. حکما هر ننه قمر ماتحت نشسته ای بجای فیلمنامه نویس فیلمنامه می ترکاند و  نام خوددر مزرعه بلال  هنرمند ثبت میکند و ما را به خاک کاهو هم نمی خرد، گفتیم بعد از این جشنواره سیمرغ نشان کمی نفس تازه کنیم، خدم و حشم و ریز و درشت و چاکران و خاصان خواستند گزارشی از این سیمرغ پرانی ما بدهند به حضرات تا برایمان اگر آبی نشود نانی شود لیکن این همه کتابت نمودیم و هیچ نشد.ا آب به آسیابی ریختیم که قرار بود سالی دویست فیلم  صناعت کند.از عیدی و پاداش و کارانه آخر سال هم خبری نیست که نیست. حکما وضعی پیش آمده قمر در عقرب که طالب حلول سال نو ایم و بی رخت و لباس و پول مانده ایم چه کنیم رعیت گدا پرور گدا نمای گدا صفت را. نمیدانیم این شامورتی  بازی جدید است که درآورده اند جشنواره کودک نداریم یا داریم و ما بی خبریم. همدان است یا اصفهان ویا شیراز است ویا طبرستان. به قاعده هرکدام که باشد خوش باشد که برای ما گشتی است در میان فیلمهای کودکان و دماغ از حال بی حال ما میبرد.لیکن هیچ بنی بشری لام تاکام سخنی ازآن نگوید که گویی حرف مگو است و شب نامه یا اسرار قرامطه. یکی نیست بگوید که حکم این دقایق حکم دقیقه نود است که جخت  جشنواره لازم که میشویم از یاران همیشه در رکاب فیلمساز  کارآزموده تازه به دوران رسیده استفلام ( در عرب طلب فیلم نمودن است) میکنیم وکرور کرور خرج میکنیم که جشنواره امان پر بار باشد. این روزها که الحمدلله تب جشنواره نیز عرق نموده ، هرآنچه جشنواره در این ایام زمین مانده حکما میشود و  مشت لق هاب فطیر به ابن الکارگردانان معلوم الحال داده میشود. حال جماعتی فیلمی ببینند و بهمند و یا نفهمند  امری است علی حده. خدا به صناعت فیلمسازی رحم کناد.

 

عاشقانه

پروردگارا

شکر می کنم تو را که

بر من کمترین نعمت سلامت بخشیده ای

نعمت دیدن

که در برابر نا برابری هایی که به چشم دیده ام

ویا به گوش شنیده ام

با دلم جهاد کنم

پروردگارا تو را کمترین ذره درگاهت شکر میکند

که کمترین است

 و رویای خورشید بودن ندارد

در برابر نور تو رقص کنان بر میخیزد

و بی حضور تو می میرد

پروردگارا شاکرم

که آن گاه که پای کج می نهم

مرا به راه راست بر میگردانی

با پس گردنی های ملایم خدایی گونه ات

و چه لذتی است

آن گاه که طفل گریان گناهکار

آغوش  گرم تورا مامن خود می یابد

پروردگارا تو را شکر می کنم

که در میان هیاهوی اینهمه نابکار و نامرد و نادرست

هنوز هستی

پروردگار تورا شکر میکنم

که برای مهربان بودن

سنگدلم

وبرای بودن

نابودم

و برای گفتن

خاموش خاموش

پروردگارا

تورا ارج می نهم

که مثل هیچکس نیستم

الا خودم

و ممنونم

که مثل آنها که روزی ستارگان ذهنم بوده اند

نیستم

ممنونم

که هنوز به اندازه یک بار شکر گفتنت

تمیزم

پروردگارا

به قدرهمه عاشقیت

ممنونم.

 از یادداشتهای یک جشنواره فجر...

 

انیمیشنهای 2009

 

به نقل از سایت: انیمیشن امروز

http://www.todayanimation.com

انیمیشنهایی که در سال ۲۰۰۹ اکران خواهند شد

سایت رسمی مجله ی لس آنجلس تایمز تصاویر و توضیحاتی را در مورد فیلمهایی که در سال 2009 اکران خواهند شد منتشر کرده است . تعدادی از این فیلمها طبیعتا فیلمهای انیمشن هستند که البته فقط بخشی از انیمیشنهای سال 2009 را در بر میگیرند.

داستان لوگوهای شرکت‌های معروف فیلمسازی هالیوود

یک مطلب جالب و خواندنی از سایت :یک پزشک

http://1pezeshk.com/archives/2009/01/the-stories-behind-hollywood-studio-logos.html

داستان لوگوهای شرکت‌های معروف فیلمسازی هالیوود

دی ۱۵م, ۱۳۸۷

کنجکاوی، چیز خوبی است. خیلی اوقات در پشت چیزهای روتینی که هر روز در زندگی‌مان می‌بینیم، داستان‌ها، تاریخ و حتی اسرار جالبی نهفته شده است، اما از فرط تکرار، ما حتی در عصر گوگل، به خودمان زحمت جستجو نمی‌دهیم.برای مثال ما بارها لوگوهای شرکت‌های معروف فیلمسازی هالیوود را دیده‌ایم، اما به فکرمان هم نرسیده است که در مورد آنها جستجویی کنیم. پیش خودمان گفته‌ایم، اینها لوگو هستند دیگر! چه جایی برای کنجکاوی وجود دارد!